Welcome to Pouria Nazemi Personal Website  As a science journalist and  an amature astronomer, I would like share my experiences and vision by you. I try to put my complete archive of articles, Interviews and stories here and also I am writing a column about Science, Astronomy, History, Social events and any subjects that impact our life In Farsi or English here. Also I will put my photos and Projects data and results here and try to complete this site as a source for my activities and my dreams. Hope that you let me know your mind about all things that you find here.   Without great and valuable help of my dear and genius friend, Saman Nouranian, I never can launch this site. So thank you so much Saman. آخرین یادداشت: ساعتی است که سال نو آغاز شده است. سالی دیگر را پشت سر گذاشتیم و یک بار دیگر به دور ستاره مادریمان سفر کردیم. سال گذشته بسیاری از صفتها داشت سخت ،تلخ، پر دلهره و شاید شاد. نمی دانم هر کدام از ما هزار تجربه را آموختیم و از دردهایی مشترک زجر کشیدیم و به امیدهایی امیدوار... اما چه چیز این موضوع عجیب است؟ مگر تاریخ سرزمینمان را نخوانده ایم ؟ کدام دوره بوده است که ما در آرامش بوده باشیم؟ و کدام دوره بوده است که خواسته ایم و نتوانستیم تغییری در حال خود و جهان ایجاد کنیم. سال قبل اگر بد بود بخشی از آن به دلیل آن بود که من بد بودم تو بد بودی و همه بد بودیم و اگر نیکو بود رد این نیکی را در رد پای همه ما می توان یافت. کدام مردم را می شناسیم که جز به بازوی غیر خود در احوال خود ایجاد کرده باشند. سال جدید آمده است نه خوب و نه بد. من و تو می توانیم خوب و بدش کنیم. بسازیمش یا ویرانش کنیم . زنجیرهای پیوندمان را پیوسته تر کنیم یا بگسلیم . من و تو مسولیم و هر زمان که باور کنیم که مسوولیم جان و جهان نیز به موافقت ما قیام خواهند کرد و چرخ بر هم خواهد زد. اگر چشم انداز ما نیکو است بپدیریم که خطرهای بسیار نیز در ره است و ایمان داشته باشیم که اگر در راه نیک رویم همت پاراسایان این سرزمین بدرقه راه خواهد بود. سرزمین ما نیز چون ما خسته است و تلاش ما شاید مرهمی برای او باشد.خدایا سال جدید را به همت خودمان نیکو گردان و آنگونه که پادشاه باستانی ما گفت این سرزمین را از دشمن، خشکسالی و دروغ محفوظ دار    سال جهانی نجوم یادگارهای مقدس   هر کشوری که پای در راه آینده دارد چاره ای ندارد جز اینکه یادگارهای گذشته خویش را به نیکی بشناسد و از آنها چه زیبا و چه زشت، در س بیاموزد و فراموش نکند راهی را که به امروز رسیده است. دانش ستاره شناسی چنان با تاریخ و فرهنگ و معماری ما در هم تنیده شده است که خود فرهنگی را شکل داده و به وجود آورده است. اگر باور ندارید به جستجوی نام اجرام سماوی در فرهنگ شفاهی خود برآیید و ببینید با چه حجم انبوهی از منابع روبرو می شوید. اگرچه این بخش از فرهنگ ما در معرض خطر جدی قرار دارد و باید مورد حفاظت قرار گیرد اما بخش دیگری نیز هست که به سرعت بیشتری در حال فراموشی است. بخشی از میراث فرهنگی – علمی ما به بنا ها یا مکان هایی با زمی گردد که در آنها رویدادهای نجومی ویژه ای در گذشته این مرز و بوم روی داده است اما امروز غبار فراموشی بر این بخش از پیشینه آن بنا – اگر باقی باشد – نشسته است و آنها را به فراموش خانه برده است. برخی شاید گمان کنند که چنین توجهی نا لازم است که ما باز هم در دام داستان افتخار به گذشته ای کاذب می افتیم و غرور بی جا فرا می گیردمان و راه رفتن را گم خواهیم کرد اگر ای طور است نگاهی به گوشه و کنار عالم بیاندازیم و ببینیم چگونه است که آنها از میراث با ارزش خود محافظت می کنند. جایی که نخستین بار گذر زهره از آن رثد شده است، جایی که فلان دانشمند برجسته ساعتی را به صرف چای پرداخته و یا شبی را در آن سپری کرده است حفظ و حراست می شود تا نه تنها برای خود آنان یادآور گذشته باشد که به دیگران نیز این فخر را روا دارند که ما چنانیم که نه تنها گذشته ما چنین است که امروز نیز قدر این گذشته را می دانیم. ادامه ...