Science Journalist

Location: About Me

English

خلاصه ای از زندگینامه پوریا ناظمی من در نیمه خرداد ماه سال 1357 در تهارن به دنیا آمدم. دوران ابتدایی خود را در دبستانهای امت، رازی و راهنمایی خود را در مدرسته دکتر محمود افشار سپری کردم و دبیرستان را در دبیرستان سازمان انرژی اتمی پشت سرگذاشتم. در سال 1375 تحصیلاتم را در رشته ریاضیات محض در دانشگاه فردوسی مشهد ادامه دادم و کارشناسی خود را در این رشته اخذ کردم. از زمانی که به خاطر می آورم عاشق ستاره ها بوده ام و از زمانی که خواندن می دانستم به مطالعه کتاب و تماشای فیلم در زمینه نجوم پرداخته ام و مدتها همراه با خواهرم که دوره ای مکاتبه ای در زمینه نجوم را پشت سر می گذاشت را به رصد آسمان پرداخته ام. دانش عمیق پدرم و کتابخانه شخصی غنی او مرا وارد دنیای متفاوتی کرد و علاقه مرا به تاریخ کهن و اساطیر جهان برانگیخت. تحصیلات خواهرم در رشته تاریه معاصر و زبانهای باستان مرا هرچه بیشتر به سوی دنیای اسرار آمیز گذشتگان کشاند و از دل این علایق به ظاهر متضاد بود که به رشته ستاره باستانشناسی علاقمند شدم. در دبیرستان به همراه گروهی از دوستانم همواره به مطالعه و کنجکاوی در باره بازه وسیعی از موضوعات می پرداختیم . موضوعاتی که بازه آن از فلسفه و عرفان تا اسطوره و ادبیات و موسیقی و دانش های نوین را شامل می شد. در دانشگاه مشهد به همراه جمعی از دوستان هم دوره ای اقداماتی را آغاز کردیم که با سمینارهای علمی – فرهنگی آغاز شد و در نهایت باعث تغییری جدی در فضای آن روز دانشکده ما شد. کار ما با سمینارهای هفتگی با حضور 4 یا 5 نفر از دوستان آغاز شد اما در سالهای بعد با تاسیس کانون فرهنگی – علمی دانشکده ریاضیات همراه شد که در غیاب انجمن های علمی در آن روز نخستین گروه غیر سیاسی دانشگاهی به شمار می رفت. این کانون در حوزه های گوناگون علمی و فرهنگی حضور داشت. از برگزاری سمینارهای علمی ریاضیات تا انتشار ماهنامه های مختلف فرهنگی و علیم و سامان دهی ال ریاضیات در مشهد که من عهده دارش بودم و برگزاری کلاس های آموزشی و تور رصد رویدادهای نجومی. من در بین تحصیلاتم دو نیم سال را میهمان دانشگاههای شهید بهشتی و علم و صنعت بودم و در این بازه بود که به دعوت معاونت فرهنگی وزارت علوم ، عهده دار تاسیس مجامع کانون های فرهنگی – اجتماعی - هنری دانشجویان سراسر کشور شدیم. من عضو شورای سیاستکذاری و هیات موسس این کانونها بودم و شخصا مسوولیت برگزاری و تاسیس مجمع  کانون های  فرهنگی – اجتماعی را بر عهده گرفتم . نشست افتتاحیه این مجمع دانشجویی به دوره ای فشرده تبدیل شد که در کنار کارهای اجرایی ، مجموعه ای از بحث های مبتلا به دانشجویان مطرح شد. دکتر مصطفی معین، وزیر وقت علوم، دکتر مسجد جامعی ، وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی  ،رخشان بنی اعتماد، کارگردان، باران کوثری، هنرپیشه ، دکتر علیرضا بهشتی ، استاد دانشگاه ،نمایندگانی از هلال احمر، انتشارات کتب علمی، اساتید دانشگاه، شورای حقوق بشر اسلامی  و بسیاری دیگر میهمانان این مجموعه بودند. در اساسنامه این مجموعه بود که نخستین بار نجوم را در قالب فعالیتهای فرهنگی آوردیم تا دانشجویان رشته های غیر از فیزیک بتوانند از حمایت معاونت فرهنگی دانشگاه برای برگزاری برنامه های نجومی بهره مند باشند. در پایان این دوره بود که به مشهد برگشتم و به همراه دوستان بزرگوار و به ویژه اهتمام همراه همیشگی خود در مشهد و همسرم، مرجان مرادی، دوست عزیزم ، محمد معافی و استاد ارجمندم ، مهدی مطیعی ،گروه کاواک را تاسیس کردیم که گاهنامه ای به نام روشنان را نیز منتشر می کرد و زمانی پایگاهی اینترنتی داشت و در دوره ای کوتاه منبع جامعی از اخبار نجومی را منتشر می کرد. در این سالها و با همکاری استاد فقید ،دکتر عدالتی ، فرضت برخی همکاریهای دیگر فراهم شد و از جمله سامان دهی اولین دوره روز نجوم در خراسان و سفر به مناطق حرومی چون رباط سنگ و تلاش برای ترویج نجوم در آنجا. همین ارتباط بود که سالهای بعد باعث شد تا یکی از تلسکوپهای اهدایی انجمن نجوم مونت ویلسن از طریق ماهنامه نجوم به این روستا اهدا شود. پیش از بازگشتم به تهران بود که از سوی بابک امین تفرشی سردبیر سابق ماهنامه نجوم دعوت به همکاری شدم و من هم پذیرفتم و بدین ترتیب وارد دنیای ماهنامه نجوم شدم . جایی که همواره خود را متعلق به آن می دانم. فعالیت اولیه من با نشتن چند گزارش و سپس پیش برد بخش خبر سایت نجوم آغاز شد و پس از آن بود که با شروع مجدد برنامه آسمان شب همکاری خود را با سیاوش صفاریان پور در این برنامه آغاز کردم و دوره ای نیز به عنوان مدرس در رصدخانه زعفرانیه تهران تدریس کردم. جایی که دوستان بسیاری یافتم و لحظات خوشی را سپری کردم. در پی افزایش فعالیتهای رسانه ایم به روزنامه جام جم دعوت شدم و از آن زمان تا کنون خبرنگار علمی آن بوده ام و در سالهای اخیر هم دبیری بخش علوم را بر عهده گرفته ام و موفق شدیم ویژه نامه ترویجی به نام سیب را به شکل هفتگی منتشر کنیم. این دوره کاری باعث شد تا تلاش کنم در حوزه علم از مترجم به تولید کننده تبدیل شویم و همین بود که تلاش کردم تا ارتباطات اینترنتی برای کسب خبر ایجاد کنم و نتیجه آن باعث جهشی مبارک شد. دهها مصاحبه اختصاصی تلفنی و اینترنتی در حوزه های مختلف علمی تجربه نابی بود که به آ ن نایل شدم. افراد برجسته ای چون، فیروز نادری، بهرام مبشر، انوشه انصاری، ریچارد رابرتس ، کلودیو سالازو و بسیاری دیگر به این وسیله منبع خبرهای تولیدی ما شدند. من همچنین از سال 1384 به عضویت هیات دبیران شاخه اماتوری انجمن نجوم ایران درآمدم و برنامه رقابت صوفی را به همراه دوستانانمان پایه نهادیم. ترویج علم، ترجمه آثار علمی، نوشتن مقالات و نقدهای علمی، سخنرانیهای ترویجی و تلاش برای ایجاد درک بهتری از علم ، تدریس و ارایه مشاوره علمی بخشی از فعالیت های من است. در سال 1385 جشنواره مطبوعات ایران جایزه اثر برگزیده علمی خود را به طور مشترک به من داد و سال بعد از آن به داوری آثار علمی جشنواره مطبوعات انتخاب شدم و از اواخر سال گذشته میلادی تلاش تازه ای را در فعالیتی فراگیر به نام اخترشناسان بدون مرز آغاز کرده ام . من نماینده و هماهنگ کننده آسیای غربی این مجموعه هستم که تلاش می کند دوستی و صلح را بر مبنای زیباییهای آسمان نهادینه کند. سال گذشته میلادی شانس بزرگی را تجربه کردم و آن ملاقاتی تاریخی – برای من – با مرد مورد احترامم سر ارتور سی کلارک در منزلش بود. این داستان خلاصه ای از فعالیتهای من است و هزار افسوس که زمان فراوانی را از دست داده ام . این تازه آغاز سفر من به دنیای ناشناخته ها است.